Sebepsiz gitmeler,sebepsiz kalmalar,sebepsiz dokunuş sebepsiz yanmalar...Artık bir sebebi var...;
Gözlerin gibi düşünmek en kara geceleri, gündüzleri yıldız olmak için paralamak kendini, tam en çok yakışmışken avucuma ellerin(hep elini tuttugumda içimden geçen buydu ) uyanmak çıglıklarla bu rüyadan boynumun borcu.
, Seni seven olamaz olmamalı benden başka Senden bedenen çok uzaktayım ama ruhen hep başucunda.... Sen nede olsa bunları okuyamayacaksın
artık çünkü ben olmayacağım bu dünyada görmeyecek gözlerin bir daha beni kara toprak alacak bedenimi saracak kollarıyla
mavi olan dünyama bir yokluğun dolacak ki sorma gitsin sana söyleyeceğim tek söz kendimi bu kadar sana sevdirdiğim için pişmanım ve ,
sana hayat kadar kötü davranamazdım ;

(Bazı ikilemleri sevemezsin, bazı ikilemlere yol veremezsin.. İkilemin ta kendisi olan benliğinde, ikilemlerden vazgeçemezsin..)

Şu kalbimi bir Sen bilirsin.. Beni en çok tanıyan Sensin Yarattığına her söylediğim Sana söylemişim gibi olacaktır İşte sırf bu yüzden belki de Yalan söylemedim çokça zamandır..
Ve Sakın Unutma Yeşil Düşlerini Ve Mavi Umutlarınıda Al Yanında..

seni seviyorum ....